Á aðventukvöldi íslenska safnaðarins í Kaupmannahöfn í dag, 3. desember 2011, fékk ég það hlutverk að flytja hugleiðingu. Hér á eftir fer lítið bort af því sem ég hafði að segja:
“Sagt er að maðurinn sé verkfæri Guðsá jörðunni. Því verður heimur aðeins bættur með okkar eigin hugsunum og gerðum. Trúin veitir leiðsögn og styrk, en viðfagnsefni løifsins verðum við sjálf að leysa, þeir sem eru trúaðir gera það með leiðsögn guðs. Það er ekki hægt að panta kraftaverk að ofan. Það er í okkar höndum að bæta og rækja jörðina og mannlífið, eða þá að spilla því. Hver kynslóð hefur það hlutverk að bæta heiminn. Ef við lítum til baka þá má sjá að margt hefur verið fært til betri vegar. Ef við lítum fram á vegin sjáum við líka að það er afar margt sem þarf að bæta ef ekki á illa að fara fyrir manna hér á jörðunni. Umbætur koma ekki að sjálfum sér. Við þurfum eins og drengurinn í sögunni (sem ég flutti), að læra og æfa okkur í að umgangast jörðina ekki síður en mannfólkið.
Í sköpunarsögunni segir að Drottin hafi hvílst á sjötta degi og glaðst yfir sköpunarverki sínu. Gleði Drottins yfir sköpunarverkinu bendir til þess að ekki hafi hann átt von á því að maðurinn myndi valda jafn miklum skaða á því og raun ber vitni. Ætli hann hafi ekki öllu fremur átt von á því að umgegni manna yrði byggð á auðmýkt og umhyggju fyrir sköpunarverkinu, en ekki yfirgangi og græðgi, eins og raun hefur því miður orðið. Um jólin þegar gjafir og góður matur, allsnægtir, fylla flest heimili í okkar heimshluta, er gott að minnast þess að náttúran er manninum nauðsynleg, beint til öflunar skjóls, orku og óbeint sem andleg næring og til innblásturs og lífsfyllingar. Með atferli sínu og mikilli fjölgun er maðurinn kominn vel á veg með að eyðileggja og spilla mörgum þeim gæðum sem náttúran veitir. Við Íslendingar höfum tekið þátt í þessari óheillaþróun. Núverandi efnahagskreppa er léttvæg í samanburði við þá vistkreppu sem blasir við ef við bætum ekki umgengni við jörðina. Höfum það í huga þegar við skipuleggjum jólainnkaupin, allt sem við látum í innkaupakörfuna hefur áhrif á umhverfið, framtíð jarðar. Hófsemd og fyrirhyggja er forsenda þess að vernda og bæta umhverfið og náttúruna. “
